wtorek, 15 marca 2016

wielki słownik japońskiej broni białej, tom I: głownia



autor: Matusiak Marek, Mydel Marek
tytuł: Wielki słownik japońskiej broni białej, Tom I: głownia
tytuł oryginału: brak
tłumaczenie: brak
język: polski
wydawca: Diamond Books
kod: ISBN 978-83-89332-52-3
numer wydania: pierwsze
miejsce wydania: Bydgoszcz
rok wydania: 2013
liczba stron: 120
format okładki: 24,5 x 17 cm
rodzaj okładki: miękka z obwolutą
rodzaj papieru: papier kredowy
rodzaj łączenia: szyte
moja ocena sposobu wydania: 5/5
moja ocena treści: 5/5

opis:

Słownik jako pierwsza polska książka z tego zakresu tematycznego zawiera zapis terminów również w postaci japońskich ideogramów. Czego nie obejmuje publikacja Leksykon broni japońskiej autorstwa Pana Krzysztofa Polaka. Trudno mi porównywać obie prace ponieważ książka Polaka jest już zakończona i dotyczy szerokiego zagadnienia dawnego uzbrojenia japońskiego, a omawiany tom pierwszy słownika dotyczy tylko terminologii głowni. Publikacje tą wypełniają krótkie ale jasne w odbiorze definicje terminów. Autorzy swą wiedzę czerpią prosto z japońskich źródeł. Nie jest to słownik który powiela terminologie japońską z zachodnich publikacji (np. w języku angielskim) lecz jest polską inicjatywą zestawienia polskich pojęć bronioznawczych z japońskimi. Książkę wypełniają liczne czarno-białe fotografie i linearne rysunki obrazujące terminologie. Podoba mi się również typografia tej publikacji. Praca ta nie opisuje dziejów japońskiej szabli bo nie jest to jej zadaniem lecz omawia jej nazewnictwo. Dla kogo jest ten słownik? Myślę, że dla specjalistów jak i amatorów, miłośników wiedzy o japońskiej broni białej. Mi pozostaje czekać cierpliwie na drugi tom, który będzie dotyczył oprawy.

zdjęcia wnętrza książki:







spis treści:

Od autorów 7
Terminologia polska 9
Terminologia japońska 11
TŌ-NO KAKUBU Części głowni 17
TŌ-NO SUNPŌ Wymiary głowni 23
TSUKURIKOMI Ukształtowanie 27
SORI Krzywizna 33
KISSAKI Szpic 37
MUNE Tylec 41
NAKAGO-NO SHURUI Typy trzpieni 45
NAKAGO-NO KATACHI Kształty trzpieni 49
NAKAGOJIRI Zakończenia trzpieni 53
YASURIME Ślady pilnika 57
MEI Sygnatura 60
HORIMONO Grawerunki 67
HI Strudziny 75
JIHADA Faktura ji 81
JI-NO HENKA Detale na polu ji 85
HACHŪ-NO HATARAKI Zjawiska na ostrzu 85
YAKIDASHI-NO SHURUI Wejścia hartu 91
HAMON Wzory hartu 95
KISSAKI-NO HAMON Wzory hartu szpica 103
HA-NO KIZU Defekty głowni 109
Indeks 117

sobota, 5 marca 2016

maczuga Kraka

Legenda o Smoku Wawelskim, księciu Kraku i ogromnej maczudze

W dawnych czasach Krakowem i ziemią krakowską rządził Krak - założyciel nadwiślańskiego grodu, władca sprawiedliwy i mężny. Rozum miał bystry i siłę wielką, a wrogów potężną maczugą, którą tylko on mógł dźwignąć, zwyciężał. Kiedy zaś przerażający potwór, Smokiem Wawelskim zwany, w jaskiniach Wawelu się zalęgł, dziewice i bydło pożerając, śmiało ruszył przeciw niemu Krak i tym samym orężem zabił groźne monstrum. Padł smok straszliwy pod książęcym ramieniem, a rychło nieprzyjaciel wszelki pobity został, Kraków - na chwałę władcy imię swe noszący - rozkwitał, zaś pokój upragniony w całym kraju nastąpił. Toteż wbił Krak swą ogromną maczugę w dno Doliny Prądnika. Tkwiąc ku górze głownią [zastosowano niewłaściwy termin, powinno pisać - głowicą - Krzysztof Bełzowski], przy trakcie do grodu stołecznego prowadzącym, przypominała dawne zwycięstwa, a wrogów przed siłą tej krainy przestrzegała. Z czasem przy owej broni gigantów godnej wyrosły zamek i osada Piaskową Skałą zwane, sam zaś dumnie tkwiący po zamierzchłych czasach relikt Maczugą Herkulesa nazwano.


źródło zdjęcia: Wikipedia

Sala Bartłomiej Grzegorz, Vargas Witold, Zych Paweł - Księga smoków polskich - Bosz - Olszanica 2015  - s. 33

Termin - głownia - występuje tylko i wyłącznie w terminologii dotyczącej broni siecznej i kłującej, a więc nie wchodzi w skład budowy broni obuchowej. Natomiast termin - głowica - stosuje się w obu tych rodzajach uzbrojenia, lecz oznacza zupełnie inne części składowe owych rodzai broni.